|
انسان در قالب زمان انسان در مجموعه زمان قالبگيري شده است و اين بدن مادي او خارج از زمان مفهومي ندارد. از طرفي ارزش زمان براي بيشتر افراد تا به امروز درك نشده همان چيزي كه سورهاي مستقل در قرآن در موضوع آن عنوان شده است. خداوند در آن سوره به عصر قسم ميخورد: «والعصر». قسم به زمان. قسم به چيزي كه همه كارهاي ما و ارزشهايي كه ميسازيم بستگي به آن محتوا دارد. مبارزهكردن، كشتن، كشتهشدن، انقلاب، صبر، سكوت، يقين و مشابه اينها. همه اينها تا وقتي مطرح است كه زمانش مطرح باشد. اگر قيام امام حسين (ع) يك ثانيه زودتر و يا يك ثانيه ديرتر انجام ميشد ديگر آن ارزشي را كه امروز دارد نميداشت. قيام امام (ع) ميبايست درست در زماني انجام ميشد كه شد. بطوريكه افراد وقتي خدمت حضرت ميآيند و ميگويند پس چرا معطل هستيد، آيا ميترسيد؟ حضرت ميفرمايند: بله ميترسم، ميترسم از اينكه يك لحظه زودتر شروع كنم و كاري كنم كه بعداً مورد مؤاخذه قرار گيرم ...
|
||
 |
 |
 |
 |
 |
 |