|
اسلام و مبارز ات ضد امپرياليستي آنها، مبناي تصورشان اين بود كه امپرياليسم يا نيروهاي جهانخوار يك مسئله ابداعي ماركسيستي و طرز تفكر جديدي است و تنها آنان هستند كه بظاهر توانستهاند مبارزات عليه امپرياليسم را رهبري كنند. لكن اگر يك مسلمان با فرهنگ قرآني بار آمده باشد اين ضعف را بخود نميبيند كه از مكاتب و سيستمهاي فكري ديگر استفاده كند و عظمت كلام خدا را در قرآن ياد آور ميشود كه در واژهايي همچون « طغي » اينچنين ابعاد گستردهاي بيان شده است. قاسطين غاصب با برگزيدن نامهاي كاذب، جوامع را به فساد ميكشانند و امروز نيز به دنبال آنند تا بتوانند با استفاده از اين كلمات بهترين نيروهاي ما را از دور خارج كنند و وقتي آنها از ميدان كنارزده شدند ديگر چيزي باقي نخواهد ماند. وعلت اينكه در راس تمام نيروها، برعليه روحانيت تبليغ مي كنند، چيزي جز اين نيست كه احساس مي كنند منبع دميدن آگاهي درروح اين ملت روحانيتي است كه درطول تاريخ تشيع همپاي اين ملت راه آمدند. لذا اگرقرار بود تحريكي در مردم ايجاد شود ميبايست از طريق گروهي بوجود آيد، كه مردم بالاترين درجه اطمينان را به او دارند و درطول تاريخ شيعه همواره « روحانيت » هم مرجع مردم بوده است و هم ملجا آنها. يعني در لحظاتي كه ميبايست، درمقابل دشمن بايستد روحانيت جنبه رهبري و مرجعيت داشته و در زمان خفقان و زمانيكه برمردم فشاروارد مي شده ملجاء و پناهگاه بوده است.
|
||
 |
 |
 |
 |
 |
 |